Showing posts with label තැපැල් කන්තෝරුව. Show all posts
Showing posts with label තැපැල් කන්තෝරුව. Show all posts

තැපැල් කන්තෝරුව

පොත් ගුලට මවිසින් ලියන පලමු ලිපිය මෙය වන අතර,මෙය මා කියවා තිබෙන ආකර්ෂණීයම පොත් අතර මුල් තැනක් ගනී.මෙම කෘතිය කාමය,සුරාව මුල් කරගත් ජීවිතයක විනාශය ප්‍රධාන භූමිකාවටද නොදැනෙන පරිදි විකාශණය කරයි.පොත නම් ෂ්රීනි අබේගුණරත්න පෙරේරා විසින් පරිවර්ථිත තැපැල් කන්තෝරුවයි.මෙය පිළිබඳව මා මෙහි ලිවීමට පෙර මවිසින් මෙම කෘතිය බින්කු සහෝදරයාට යෝජනා කල අතර,ඔහුගෙන් මේ කෙරෙහි ඇතිවූ ප්‍රසාදය හේතු කොට ගෙන ජර්මානු ජාතික චාල්ස් බුකොව්ස්කි විසින් රචිත The Post Office හී පරිවර්ථිතය පිළිබඳ ලියන්නට සිත්වීමි.

මෙම කතෲවරයා බොහෝදුරට කාමුකත්වය සහ බේබදුකම හේ ගේ කෘති වල උච්ඡස්ථානයක තබා කටයුතු කර තිබෙන අතර,මොහුගේ අනෙකුත් කෘතීන් අතර වන කාමුකයාගේ දිනපොත සහ බේබදු මිත්‍රයා වැනි කෘතීන්ගෙන් මනාව පැහැදිලි වෙයි.වැඩි දුර සොයා බලන කල මෙහි දීර්ඝ ලෙස ජර්මානු සමාජය ව්‍යුත්පන්න කරයි.සිද්ධිය ඇරඹෙන්නේ රැකියාවේ නියුතු වන හෙන්‍රි චයිනාස්කි හෙවත් කතානායකයාගෙනි.රැකියාව තැපැල්කරුය.පුරුදු පරිදි මෙහි ආරම්භයද ස්ත්‍රීත්වය මදක් පහල හෙලීමකි.
නරකම නැත.එනමුදු තුන්වෙනි හෝ හතරවෙනි වරට ඇය සමග යහන්ගත වූ පසු අන් සෑම ගැහැණියක අරඹයා මෙන් මැය ගැනද ආශාව හීන වූයෙන්නැවත එම දිශාව නෝ නොබැලුවෙමි.
ඔහු සිතින් තම ජීවිකාව පිලිබඳ ආඩම්බර වෙයි.
දෙවියනේ ලියුම්කාරයෝ. . .ඇත්තටම මොවුන් අතින් සිදුවන්නේ කුමක්ද?ලියුම් පෙට්ටි තුලට ලියුම් එබීමත්,ගැහැණුන් සමග නිදිවැදීමත් විතරමනේ.ෂා. . .!මටම කියාපු රස්සාව.ඕහ්. . .ඔව්...ඔව්...
චයිනාස්කි සුපුරුදු පරිදි තමාගේ ප්‍රධානතම මිතුරන් වන කාමය සහ සුරාව සමග වෙළෙමින්. . .මුල් පරිච්ඡේද තුල පරහට සිටින ඔහුගේ ආයතන ප්‍රධානී ජෝන්ස්ටෝන් සමග ගැටෙමින් අවසානය තෙක් කතාව දිව යයි.එහෙත් කිසි සේත්ම ඒකාකාරී ගතියක් දැනෙන්නේ නැත.
ප්‍රධානියා වුනේ කුළු මීමෙකු මෙන් ගෙලක් තිබූ ජෝන්ස්ටෝන් නැමැත්තෙකුය.එහි සේවක අඩු පාඩුවක්නිරන්තරයෙන්ම තිබුණතර,එයට හේතුව ඉක්මනින්ම මා හට අවබෝධ විය.
මහන්සියත් සමග රැකියාවේ එපාවීම්,ස්ථීරවීම්,දික්කසාද,සොරකම්,මුළු ගැන්වීම්,නිදි වැදීම්,සූදුව,සුරතල් සතුන්,ගණිකාවන්,ආහාර,දේපොල, මිනීමරුවන්,සිගරට් අළු මිශ්‍රිත බියර්,ජින්,වොඩ්කා,කාර්,අවමගුල්, රම්,දරුවන්,දඩයම් ඔස්සේ දිගහැරෙන උදාසීන අවසානයක් සහ සිතීමට යමක් ඉතිරිකර චාල්ස් බුකොව්ස්කි මෙහි අවසන් තිත තබයි.
පසු දින උදෑසන,උදෑසනක්ම වූ අතර,මමද පණ පිටින් සිටියෙමි.බාගවිට,පොතක් ලියන්නෙමැයි සිතුවෙමි.ඇත්තෙන්ම ලීවෙමි.

ලිව්වේ : මුචලින්ද